Dwa oblicza zemsty

KREW ZA KREW (Seraphim Falls), reż. David von Ancken, USA 2006

Można by równie dobrze obsadzić tu Henry'ego Fondę i Kirka Douglasa, mógłby reżyserować Fred Zinnemann... Opowieść o zemście, która nie przynosi ukojenia, nakręcona w pełnym nieodżałowanej klasy stylu, z dwoma zawziętymi Irlandczykami, w tym jednym bardziej niebieskookim. Pyszne.

PS I jakże przyjemna niespodzianka pod koniec:

Zabawy dziecięce nad Sekwaną

MIŁOŚĆ NA ŻĄDANIE (Jeux d'enfants), reż. Yann Samuell, FRA-BEL 2003

Tylko Francuzi potrafią tak przepysznie połączyć w jedno historie o życiu jako grze hazardowej i miłości aż po grób, a obiektywnie nieprawdopodobną opowieść uczynić jak najbardziej możliwą. No i ta wyśmienita obsada - zazdrość powinna skręcić inne kinematografie!

Nadine Labaki 2xTAK

KARMEL (Sukkar banat), reż. Nadine Labaki, FRA-LIB 2007

Kobieca solidarność niejednemu już zniszczyła życie, twierdzi Noemi Szecsi, ale co to było za życie? Kobieca solidarność opisana, sfilmowana i zagrana przez piekielnie i wszechstronnie uzdolnioną Libankę (piękną w jakże miłym dodatku...) okazuje się właśnie tym, co czyni życie w ogóle znośnym i wprowadza w świat choć odrobinę harmonii.

DOKĄD TERAZ? (Et maintenant, on va où?), reż. Nadine Labaki, FRA-ITA-LIB-EGY 2011

Kobiety są straszne. W dodatku w chwili ukończenia trzydziestu lat zaczyna im się wydawać, że ktoś powierzył im misję utrzymania na tej planecie porządku społecznego - znów Szecsi się wtrąca. A Labaki znów w kontrze: gdyby nie kobiety za wszelką - często przekraczającą granice absurdu - cenę starające się utrzymać pokój, mężczyźni już dawno w ramach swojej ulubionej rozrywki powyrzynali by się do nogi, wszczepiwszy ten styl życia przed śmiercią swoim dzieciom. Zachwycające połączenie mądrości i komizmu, fantastyczne wstawki musicalowe i zapierająca dech sekwencja inicjalna żywcem z teatru Piny Bausch wzięta - ale wojny trwają nadal. Bezradne są kobiety, bezradna jest sztuka wobec wszechpanującej męskiej głupoty.

Małgorzata Szumowska 3xNIE

ONO, reż. M. Szumowska, POL 2004

Naprawdę można robić krótkometrażówki, nie trzeba zaraz wysilać się na ponad półtorej godziny. Przydałoby się też pójść na kurs scenopisarstwa.

33 SCENY Z ŻYCIA, reż. M. Szumowska, GER-POL 2008

Porażający brak równowagi między wypracowaną formą a rzekomo głęboką treścią, który znamy z późnych filmów Zanussiego: niedojrzała emocjonalnie bohaterka z pretensjami do intelektualizmu miota się histerycznie w życiu prywatnym i zawodowym. Pojawia się pytanie, na ile jest ona alter ego reżyserki?

SPONSORING, reż. M. Szumowska, FRA-GER-POL 2011

Jeśli stawialiśmy sobie przy 33 scenach z życia pytanie o niedojrzałość reżyserki, Sponsoring przyniesie nam na nie odpowiedź. Irytujące marnotrawstwo zasobów ludzkich i finansowych. Doprawdy, nie wystarczy popluć...

PS Znajdź 20 szczegółów, którymi różnią się te dwa rysunki...

O przedkładaniu słów nad wino

LISTY DO JULII (Letters to Juliet), reż. Gary Winick, USA 2010

Amanda Seyfried, jak na American Girl przystało, pozostaje nieczuła na rozkosze winnic, tłoczni oliwy, serowarni i truflodajnych lasów Toskanii, a kulinarnych pasji Gaela Garcii Bernala ma powyżej uszu. Radość życia jest jej obca, bo kocha słowa i blondyna, którego jedyną zaletą jest babka (Vanessa Redgrave) - poza tym mdły jak źle przyrządzony kalmar. Faktycznie, pozostaje tylko być sekretarką Julii Capuletti.

Najpiękniejsza chyba scena balkonowa w historii kina: reżyseruje Franco Zeffirelli, grają zjawiskowi Olivia Hussey i Leonard Whiting, niezapomniany rok 1968!

Odkurzacz zbawi świat

GWIEZDNE WOJNY I-III (Star Wars: Episode I-III): MROCZNE WIDMO
(The Phantom of Menace) USA 1999, ATAK KLONÓW (Attack of the Clones)
USA 2002, ZEMSTA SITHÓW (Revenge of the Sith) USA 2005, reż. George
Lucas

Spodziewaliśmy się tego już przy pierwszych (czyli drugich) częściach: to R2D2
uratował dawno, dawno temu odległą galaktykę. Wydawać by się mogło, że możliwości
ekspresji odkurzacza są niewielkie, ale ta sztuczna inteligencja!

PS Ewan McGregor szokująco szczelnie ubrany - to dopiero było nieprzyzwoite...

Większy budżet nie wystarczy

INFILTRACJA (The Departed), reż. M. Scorsese, HKG-USA 2006

Reguła równi pochyłej gwarantującej reżyserowi Oscara (Cohenowie, Burton, Boyle...) znajduje koronny przykład w osobie Scorsesego. Fascynujący psychologiczny dramat policyjny z Hongkongu nieudolnie rozmiądlono i fatalnie obsadzono. DiCaprio i Damon zamiast Tony'ego Leunga i Andy'ego Laua?! Horrendum!

 

PS Hongkońska (?) wersja ma już dwie kontynuacje - ja bym drżała...